Άρθρα: Δημοσιευμένα Αρθρα: 05. Η ΠΗΓΗ - η νιότη κι η ποιότητα στον Καλλιτέχνη (Σχόλιο σε ένα μάθημα ζωγραφικής)

Θα παρατηρήσατε ίσως φίλοι μου κάποια έργα, αξιόλογα κατά την κρίση σας, να παραμένουν απούλητα σε γκαλερί κι εκθέσεις, ενώ άλλα έργα να πωλούνται πολύ περισσότερο.
   Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και στη μουσική, τη λογοτεχνία και σε άλλες μορφές έκφρασης της τέχνης. Η αιτία μπορεί να αναζητηθεί στον τρόπο δημιουργίας. Υπάρχουν γραμμές, ήχοι αλλά και λέξεις που επιδρούν με τον ένα ή άλλο τρόπο στο ανθρώπινο πνεύμα. Άλλοτε το αφυπνίζουν κι άλλοτε το κοιμίζουν επιδρώντας ως ναρκωτικό, επειδή βοηθούν μόνο στην ηρεμία του και ανάλογα θεωρούνται ως άξια από πολλούς να ειδωθούν, ακουστούν ή διαβαστούν.
  Ας μη ξεχνούμε πως το βόλεμα είναι κάτι που γενικά αρέσει.
   Κάνοντας λοιπόν έργα με απαλές γραμμές που θα καθησυχάσουν το πνεύμα του αποκοιμίζοντάς το, τότε κατά κανόνα θα σε προτιμήσει για να στολίσεις με τα έργα σου τον τοίχο του σαλονιού του. Με άλλα λόγια, η κατσαρόλα σας θα είναι γεμάτη. Η κατηγορία αυτών των καλλιτεχνών, ανήκει σ' αυτούς που πεθαίνουν χορτάτοι, που δε συναντούν πολλά εμπόδια.
  Υπάρχει και η άλλη πλευρά τουνομίσματος, όπου θα συναντήσουμε δημιουργούς πρωτοπόρους, καινοτόμους σε κάθε κατηγορία, (εικαστικά-μουσική-λογοτεχνία), συναντώντας γραμμές, νότες και λέξεις που οδηγούν τη συνείδησή μας σε δρόμους που ο καθωσπρεπισμός μας ονομάζει επαναστατικούς, σύμφωνα με τη γενικά παραδεκτή άποψη περί ηρεμίας.
   Η ιστορία όμως γράφεται μόνο από τέτοιους "επαναστάτες" που, αν μη τιάλλο, έδωσαν το καινούριο στην ανθρωπότητα, βοηθώντας στην περαιτέρω πορεία της, διευρύνοντας ακόμη περισσότερο τον πνευματικό μας ορίζοντα.
   Ναι. Σίγουρα όλοι οι επαναστάτες δε λειτούργησαν πάντοτε για το θετικό και το ανοδικό. Αν όμως για να αποφύγουμε τη δική τους αναζήτηση πρέπει να στερηθούμε όλα αυτά που κατακτήθηκαν από τόσους και τόσους πρωτοπόρους, ε! άξιζε κι αξίζει τον κόπο.
   Είναι στοιχειώδες και γνωστό, ότι δεν πρέπει να σταθούμε με τσιγκουνιά απέναντι στη ζωή, γιατί ίσως με ίδιο νόμισμα μας ανταμείψει κι αυτή κάποια μέρα.
   Η πορεία της ζωής, είναι συνταυτισμένη με τηναναζήτηση και αποκάλυψη νέων γνώσεων που βοηθούν στη διαφοροποίηση νέων αντιλήψεων. Αν δεν υπάρχει το όποιο καινούριο, τότε δεν υπάρχει περαιτέρω διάπλαση και διεύρυνση της ζωής, άρα δεν υπάρχει και λόγος να υφίσταται.
  Αν ότι μέσα μας εκκολάπτεται κι εμείς μέσα στις συγκινησιακές μικρότητες το καταπνίγουμε, αναιρούμε την ωραιότερη αποστολή της ζωής, και αυτό δεν περνά ατιμωρητί.
   Μη ξεχνάτε πως το σώμα μας είναι η ορατή πλευρά της ύπαρξής μας, πως πίσω και βαθύτερα κρύβει άπειρες δυνατότητες.
    Ο εσωτερικός μας πλούτος, είναι σαν τα υπόγεια νερά, που όσο τα κρατάς υπόγεια, δε διαφέρει από το να μην τα έχεις καθόλου. Όταν μέσα από τη γνώση, ή τη διάθεση να δημιουργήσουμε, ανοίξουμε κάποιες διεξόδους, τότε γινόμαστε κι εμείς πηγή προσφοράς στην ανθρωπότητα.
   Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να συμβούν και άσχημα, όταν ερμηνεύσουμε λάθος αυτήν μας την προσφορά. Βγάζοντας το καινούριο στην επιφάνεια, αν το τσιγκουνευόμαστε και δεν το μοιράσουμε ολόγυρά σε πολλούς "διψασμένους", δε θα είναι τίποτε άλλο από στάσιμα νερά, όπου σύντομα θα γεννήσουν αβγά τα κουνούπια, ανάμεσα σε πράσινεςλειχήνες που θα καλύπτουν την παγερή τους επιφάνεια.
   Αντίθετα, όταν απλόχερα τα μοιράσεις στον περίγυρό, θα είσαι κι εσύ μια πηγή ζωντανή, καθώς από τα σπλάχνα σου θα βγαίνει καθαρό και γάργαρο και κρυστάλλινο και ζωογόνοτο νερό.
    Το παράδοξο, αυτό που δεν μπορούμε να καταλάβουμε οι άνθρωποι σήμερα, είναι πως εμείς ήμαστε απλώς η πηγή.
    Δεν είμαστετο νερό.
    Αν πεισματικά κλείσουμε και δεν επιτρέψουμε την έξοδό του, αυτό θα βγει από μια άλλη πηγή, διπλά μας, ή ακόμη χειρότερα, μακριά μας.
   Ανοίγοντας όμως διάπλατα τη δική μας πηγή, τόσο πιο πλούσια και η προσφορά μας στον κόσμο, τόσο μεγαλύτερα τα δικά μας οφέλη από το ζωντανό νερό που γίνεται ο δικός μας εσωτερικός πλούσιος κόσμος.
   Ας μη κάνουμε κι εμείς τολάθος να κρατήσουμε για μας αυτά τα νερά. Λίμνη με όψη θολή, γεμάτη γυρίνους κι έντομα...
   Αφήστε το νερό της δικής σας πηγής να τρέξει ελεύθερα. Μην ανησυχείτε. Δεν πάει χαμένο. Η Γη γύρω μας διψά κι αν ξεδιψάσει μας ανταμείβει πλουσιοπάροχα, γιατί η πηγή είναι η ίδια η ζωή.
   Οι άνθρωποι φυτεύουντα δέντρα της αρεσκείας τους και μετά αναζητούν την πηγή, ανοίγοντας εδώ κι εκεί τρύπες στη γη, αναζητώντας την "αγάπη" που θα τα κρατήσει στη ζωή.
   Αν θελήσετε να ήσαστε εσείς οι ίδιοι ο εαυτός σας, τότε αφήστε την πηγή σας ελεύθερη να ποτίσει τη διψασμένη σας ύπαρξη. Μη μπείτε σε άλλων καλούπια. Ίσως η δική σας δημιουργία να αρέσει ή να μην αρέσει στους άλλους ανθρώπους γύρω σας. Μπορεί σαν καλλιτέχνες μ' αυτόντον τρόπο να μη "γεμίσετε" την κατσαρόλα. Θα είστε όμως ο εαυτός σας, το δυσκολότερο επίτευγμα του ανθρώπου από τότε που κατάλαβε πως είναι άνθρωπος.
    Όποιος το κατορθώνει, αυτόν μια μέρα θα θυμούνταιοι άνθρωποι του αύριο, γιατί ακριβώς αυτή την πηγή περίμεναν να ξεδιψάσουν.
   Για τέτοιες στιγμές, το τίποτε είναι προτιμότερο από τη βολεμένη μετριότητα.
   Τους ανθρώπους που έχουν ιδανικά και υψηλούς στόχους, μη τους λυπάσαι, ακόμη κι αν τους βλέπεις να υποφέρουν. Αυτοί έχουν βρει το δρόμο τους.
    Γνώρισαν τον εαυτό τους και τον σκοπό της ύπαρξής τους, που δεν είναι άλλος από το να συμβάλουν με ένα βότσαλο στο υπέροχο οικοδόμημα που ονομάζουμε άνθρωπο.
 

Χρήστος Τυρεκίδης

Δάσκαλος ζωγραφικής

Επιστροφή